Coraz rzadziej widzimy celebrytki, które publicznie opowiadają o swoich romantycznych relacjach. Znajome koleżanki również coraz mniej chętnie pokazują zdjęcia z randek czy oznaczają swoich partnerów w mediach społecznościowych. Można odnieść wrażenie, że romantyczne związki zajmują dziś zdecydowanie mniej miejsca w przestrzeni medialnej. Czy to oznacza, że obecnie kobiety wstydzą się bycia w związku?
Dyskusję na ten temat zapoczątkował artykuł „Is having a boyfriend embarrassing now?” (Czy posiadanie chłopaka jest teraz powodem do wstydu?) autorstwa Chante Joseph, opublikowany na łamach brytyjskiego „Vogue’a”. Od momentu publikacji artykułu media społecznościowe zalała fala postów, w których tysiące kobiet z dumą i zachwytem opowiadają o swoim cudownym życiu bez partnera. Pojawia się więc pytanie: o co tak naprawdę chodzi w tej sytuacji i czy rzeczywiście o mężczyzn?
Miłość się nie klika
Głównym wątkiem artykułu jest obserwacja, że posiadanie chłopaka nie jest już dziś warunkiem społecznej akceptacji. Przede wszystkim dlatego, że przestało to być atrakcyjne treściowo dla odbiorców. Na podstawie internetowego researchu oraz rozmów z kobietami Chante Joseph zauważyła, że w świecie mediów społecznościowych content dotyczący związków sprzedaje się coraz słabiej. Wiele użytkowniczek przyznaje, że przestaje śledzić twórczynie w momencie, gdy ich profile zaczynają koncentrować się na związkach. Właśnie dlatego coraz więcej influencerek decyduje się ukrywać swoich partnerów.
Co więcej, zmienia się nie tylko odbiór treści o związkach, ale i same oczekiwania wobec twórczyń. W świecie, w którym uwagę przyciąga autentyczność, niezależność i „girlbossowa” narracja, opowieści o codziennym życiu w parze wydają się po prostu mniej angażujące. Publiczność częściej szuka inspiracji w historiach o samorozwoju, pracy, wyzwaniach czy życiu w pojedynkę, niż w romantycznych aktualizacjach. Dla wielu kobiet jest to wyzwalające. Po raz pierwszy mogą mówić o swoim życiu bez presji wpisywania się w schemat „szczęśliwego związku”, który jeszcze kilka lat temu dominował w mediach społecznościowych.
Nie chodzi tu tylko o mężczyzn
Na pierwszy rzut oka może się wydawać, że cały ten ruch ma na celu wyśmianie lub obrażenie mężczyzn. Tymczasem prawdziwy cel jest o wiele głębszy. Coraz więcej kobiet podkreśla, że współczesny ruch „anty-związkowy” w mediach społecznościowych wcale nie wyrasta z niechęci do mężczyzn. W rzeczywistości chodzi o coś zupełnie innego. O przeformułowanie samego procesu poszukiwania relacji. Wiele kobiet mówi dziś o zmęczeniu pogonią za miłością, którą przez lata przedstawiano jako życiowy cel, nagrodę i potwierdzenie własnej wartości. W kulturze, w której „znalezienie tego jedynego” było ważniejsze niż poznanie siebie, coraz trudniej udawać, że ta narracja nadal działa. Zamiast satysfakcji pojawia się frustracja – wynikająca nie z braku odpowiedniego mężczyzny, lecz z presji, by go koniecznie mieć.
Do tego dochodzi przesyt analizowaniem relacji, jakby były projektem badawczym. Rozmowy o „czerwonych flagach”, „bare minimum” i check-listach idealnego partnera sprawiają, że związki stają się czymś teoretycznym, a prawdziwa bliskość i spontaniczność często znikają. Coraz więcej kobiet przyznaje, że nie mają już siły analizować każdego gestu i słowa partnera, a oczekiwanie emocjonalnej dojrzałości od przypadkowego mężczyzny zaczyna brzmieć jak nieśmieszny żart.
Nie chodzi tu o wojnę płci – to raczej bunt przeciwko tradycyjnemu modelowi relacji, który przestał działać. Partnerstwo, które istnieje głównie w teorii, już nie wystarcza; rośnie potrzeba redefinicji tego, czym jest bliskość i spełnienie w relacji.
Czy to jest kryzys?
Tendencja do rezygnacji z ciągłego poszukiwania związków nie jest tylko modą czy protestem; jest to świadomy wybór, który daje człowiekowi możliwość skupienia się na sobie, swoich potrzebach i rozwoju osobistym. Zamiast przestrzegać przestarzałych scenariuszy społecznych i oczekiwań – że „osiągnięcie sukcesu” oznacza posiadanie partnera lub założenie rodziny – ludzie wybierają bardziej współczesne priorytety: samorealizację, stabilność, niezależność emocjonalną. Takie podejście jest całkowicie progresywne i stawia interesy każdej osoby na pierwszym miejscu.
Powstaje jednak całkiem logiczne pytanie: czy masowe odkładanie związków i rodzicielstwa – lub, na jakiś czas, świadoma decyzja o pozostaniu singlem – może stać się kolejnym czynnikiem pogłębiającym kryzys demograficzny? Dla kraju takiego jak Polska, gdzie wskaźnik urodzeń jest już na historycznie niskim poziomie, nie jest to tylko hipoteza. Według oficjalnych danych GUS-u, w 2023 roku urodziło się tylko około 272 000 dzieci – najmniej od czasów powojennych. Świadome odkładanie związków i rodzicielstwa pokazuje potrzebę elastycznych polityk prorodzinnych i dostosowania systemu społecznego do nowych realiów.
Dość kontrowersyjny artykuł skłonił wielu z nas do nowego spojrzenia na realia współczesnych relacji. Z jednej strony taki pozbawiony nadmiernego romantyzmu sposób myślenia może wydawać się nieco przytłaczający, z drugiej – odrzucając imperatyw związku, zaczynamy dostrzegać przed sobą znacznie więcej możliwości. Nie stawiamy już wszystkiego na jedną kartę, lecz świadomie budujemy własne życie.
Źródło zdjęcia: Freepik
